چرا می گوییم امریکا با وجود توان بالای نظامی، قدرت کنترل تنگه هرمز را ندارد؟

به گزارش ایسنا، ادعای امریکا درباره «تسلط کامل» بر تنگه هرمز، در روزهای اخیر بیش از گذشته در معرض یک آزمون ساده، اما تعیین‌کننده قرار گرفته است. اگر واشینگتن واقعاً کنترل کامل این آبراه راهبردی را در اختیار دارد، چرا برای باز کردن مسیر عبور کشتی‌ها همچنان به حملات نظامی، هدف قرار دادن مواضع ساحلی ایران و اسکورت کشتی‌های تجاری نیاز دارد؟

به گزارش خبرآنلاین، اگر امریکا واقعاً کنترل کامل آبراه را در اختیار داشته باشد، عبور کشتی‌های تجاری نباید به یک عملیات نظامی ویژه تبدیل شود، آن هم با عنوان عملیات بازگشایی تنگه. از سوی دیگر، حمله برای «باز کردن» تنگه نیز با ادعای کنترل کامل سازگار نیست. حمله نظامی زمانی معنا پیدا می‌کند که یک قدرت تلاش دارد ظرفیت طرف مقابل را برای جلوگیری از عبور یا ایجاد اختلال کاهش دهد.. بنابراین اگر امریکا برای بازگشایی مسیر، سامانه‌های راداری، پدافندی، دریایی یا تجهیزات مرتبط با مین‌گذاری را هدف قرار می‌دهد، این اقدام پیش از آنکه سند کنترل کامل باشد، نشانه آن است که واشینگتن هنوز با ظرفیت ایران برای اثرگذاری بر محیط تنگه مواجه است.