ایران‌اینترنشنال عزادار شد/ وقتی نوبت خودشان رسید «رقص» یادشان رفت!

به گزارش مهر (تلگرام)، ایران‌اینترنشنال در حالی برای مرگ خبرنگارش به سوگ نشست که پیش‌تر برای عزاداری کشته‌شدگان دی‌ماه نسخه دیگری پیچیده بود. روایتی که بار دیگر دوگانگی این رسانه را در مواجهه با مرگ آشکار کرد. مرگ فرحناز اسپد با واکنش‌هایی همراه شد که تفاوت آشکاری با نسخه‌ای داشت که برای خانواده‌های کشته‌شدگان دی‌ماه ارائه شده بود. اینجا دیگر خبری از «گریه نکنید» نبود. دیگر کسی نمی‌گفت «زندگی را جشن بگیرید». دیگر قرار نبود مرگ را با موسیقی و رقص پاسخ داد. وقتی یکی از چهره‌های خودی از دنیا رفت، سوگ دوباره به رسمیت شناخته شد؛ از خاطرات او گفته شد، از فقدانش حرف زده شد و فضای رسانه‌ای به سمت اندوه و عزاداری رفت. این رفتار کاملاً قابل فهم است؛ انسان برای انسانی که از دست می‌دهد، سوگواری می‌کند. اما همین واقعیت یک سؤال جدی ایجاد می‌کند: پس چرا وقتی نوبت مردم بود، همین حق انسانی به رسمیت شناخته نشد؟ در یک نسخه، مرگ دیگری تبدیل به فرصت اعتراض می‌شود. در نسخه دیگر، مرگ خودی تبدیل به فرصت عزاداری.