بدرود پدر

⬛ بدرود پدر به گزارش جماران، متین رمضان‌خواه جامعه‌شناس و معاون مطالعات هیئت دولت در یادداشتی در رثای قائد شهید نوشت: حدود صد و بیست روز گذشته است، از آن صبحی که آسمان، گویی سنگین‌تر از همیشه روی شهر ایستاده بود؛ دفتر کار من حدود شصت متر با مشهد قائد شهیدمان فاصله داشت. سنگینی، شدت آن صداها و امواج انفجار همچنان در گوشم است. از آن روزی که خبر شهادت رهبر انقلاب از تسلیت همکاران حفاظت آرام‌آرام سر از میان صفحه‌های گوشی، صدای رادیو، نگاه‌های خیره و سکوت‌های طولانی عبور کرد و رسید به دل ما. هنوز گاهی صبح‌ها، بی‌اختیار منتظر صدایی هستم؛ همان صدایی که سال‌ها عادت کرده بودیم در لحظه‌های مهمّ کشور بشنویم. صدایی آرام، شمرده، محکم؛ صدایی که بیش از آن‌که فقط سخن باشد، ستونی برای کشور بود. من از نسل دخترانی‌ هستم که سیاست را در دانشگاه، در جلسات دانشجویی، در گفت‌وگوهای انتخاباتی، در بحث‌های طولانی تشکل‌ها و در امید به اصلاح امور یاد گرفتند. باور دارم که کشور را باید دوست داشت و برای اصلاح آن کوشید. باور دارم ایران خانه ماست، و خانه را با عقل، دلسوزی، گفت‌وگو، مشارکت و امید نگه می‌دارند. شاید به همین دلیل است که رهبری شهید برای من همیشه فقط یک مقام رسمی نبود. او در ذهن من، تصویری پدرانه داشت؛ پدری برای خانه‌ای بزرگ به نام ایران، پدری که در بزنگاه‌ها در برابر تندروی فرزندانش می‌ایستاد. پدرها گاه