افول روایت؛ واکاوی بحران خبرنگاری در مرز «آنچه هست» و «آنچه باید باشد»

به گزارش خبرآنلاین، واکاوی بحران خبرنگاری در مرز «آنچه هست» و «آنچه باید باشد» محمدرضا نصری در نوشت:. اگر نگاهی به تولیدات خبری سالهای اخیر بیندازیم به عمق بحرانی که برای این حوزه تخصصی رخ داده است، پی خواهیم برد،بسیاری از نشست های خبری با مسئولان، اغلب به جای «میدان مواجهه»، به «پروپاگاندای مدیریت شده» بدل شده اند؛ گویی «خبرنگار» نقش «سخنگوی ثانویه» مدیران را ایفا کرده و نقش «دیده بانی» رسانه به طور کامل خنثی می شود.. در برخی نشست های خبری که خبرنگاران ماه ها در انتظار برگزاری اش بوده اند تا دغدغه های کلان جامعه را طرح کنند، به واسطه برخورد غیرحرفه ای و طرح پرسش های سطحی، زمان طلایی پاسخگویی از دست می رود؛ رویدادی که موجب گلایه سایر همکاران و ابراز نارضایتی مسئولان از خروجی نشست نیز شده است.. این وضعیت و وضعیت های مشابه که عموما در خلال بیان روایت ها در قالب تولیدات خبری و رسانه ای اتفاق می افتد را می توان در سه لایه تحلیل کرد: 1⃣ فقدان پیش زمینه و دانش زمینه ای 2⃣ سطحی نگری و فقدان پرسشگری انتقادی 😢 گسست از منافع عمومی. اما ریشه های این فاصله میان «آنچه هست» و «آنچه باید باشد»، فراتر از ضعف های فردی است و در چهار لایه ساختاری و بنیادین ریشه دارد: 1⃣ فروپاشی نظام «شاگردپروری» و سلطه «مهارت گرایی صوری» 2⃣ اقتصاد سیاسی رسانه و تضاد منافع 3⃣ بحران ورود بی‌گزینش و فقدان انگیزه حرفه ای 4⃣ زوال اخلاق حرفه ای و تبدیل رسانه به ابزار اعتباربخشی 📌 متن کامل یادداشت را اینجا بخوانید