عادی‌سازی جنگ

گفت‌وگوی چند روز پیش جواد موگویی، مستندساز، با عباس عراقچی بیش از هر چیز با یک پرسش و یک پاسخ در ذهن‌ها ماند. موگویی پرسید که آتش‌بس را چرا زود پذیرفتیم؟ اگر دیرتر اعلام می‌شد، وضعیت بهتر نبود؟ عراقچی پاسخ داد: «اگر 10 روز زودتر آتش‌بس را پذیرفته بودیم، امروز لاریجانی، خرازی، خطیب، عسلویه و فولاد مبارکه را داشتیم». تصمیم‌گیری در میانه جنگ، بی‌تردید دشوارترین مسئولیت نظام حکمرانی است، اما دشوارتر از آن، حفظ حساسیت جامعه نسبت به خود جنگ است گفت‌وگوی چند روز پیش جواد موگویی، مستندساز، با عباس عراقچی بیش از هر چیز با یک پرسش و یک پاسخ در ذهن‌ها ماند. موگویی پرسید که آتش‌بس را چرا زود پذیرفتیم؟ اگر دیرتر اعلام می‌شد، وضعیت بهتر نبود؟ عراقچی پاسخ داد: «اگر 10 روز زودتر آتش‌بس را پذیرفته بودیم، امروز لاریجانی، خرازی، خطیب، عسلویه و فولاد مبارکه را داشتیم». تصمیم‌گیری در میانه جنگ، بی‌تردید دشوارترین مسئولیت نظام حکمرانی است، اما دشوارتر از آن، حفظ حساسیت جامعه نسبت به خود جنگ است. این روزها بسیاری از مردم احساس می‌کنند جنگ، آرام‌آرام در حال عادی‌شدن است. یک هفته است که جنوب کشور زیر آتش دشمن قرار دارد، اما زندگی روزمره چنان ادامه یافته که گویی جنگ، دیگر یک وضعیت اضطراری نیست و بخشی از واقعیت معمول زندگی شده است. ترس آنجاست که روزی خبر حمله به یک پالایشگاه، ترور یک مقام، انفجار یک مرکز ص