عضو مجمع تشخیص: جابه‌جایی از یک حاکم به حاکم دیگر در تاریخ ما غالبا خونین بوده است/ قدرت آقامحمدخان، از بی‌رحمی‌اش سرچشمه می‌گرفت

عضو مجمع تشخیص: جابه‌جایی از یک حاکم به حاکم دیگر در تاریخ ما غالبا خونین بوده است/ قدرت آقامحمدخان، از بی‌رحمی‌اش سرچشمه می‌گرفت جابه‌جایی از یک حاکم به حاکم دیگر در تاریخ ما غالبا خونین بوده، چه انتقال قدرت از یک سلسله به سلسله‌ای دیگر، و چه حتی در درون یک سلسله. در بسیاری از موارد، وقتی یک شاهزاده به حکومت می‌رسید، برای تثبیت قدرت، دیگر شاهزادگان - حتی برادرانش - را کور می‌کرد یا می‌کشت تا خیال خود را راحت کند. این، تاریخ خونین ماست. البته در این تاریخ یک استثنا وجود دارد: حکومت پهلوی. در دوره پهلوی، رضاخان رئیس یک ایل یا عشیره نبود؛ این انگلیسی‌ها بودند که تصمیم گرفتند رضاشاه را به قدرت برسانند. در اواخر دوره قاجار، رقابتی میان روسیه تزاری و انگلیس در ایران جریان داشت. هرگاه انگلیس یک قدم جلو می‌آمد، روسیه هم یک قدم پیش می‌آمد و هیچ‌یک از این دو قدرت، به‌تنهایی مطلق‌العنان نبودند. گاهی هم با یکدیگر کنار می‌آمدند، مانند قرارداد ۱۹۰۷. اما وقتی در روسیه، انقلاب کمونیستی رخ داد و روس‌ها درگیر مشکلات داخلی خود شدند، ایران از رقیب روسیه تزاری در برابر انگلیس‌ها خالی شد. در این فرصت حساس، انگلیسی‌ها تصمیم گرفتند به‌جای سلسله قاجار، سلسله‌ای تازه تأسیس کنند. در دوره قاجار، آقامحمدخان، به‌عنوان سرسلسله، حکومت خود را نه مدیون انگلیس‌ها بود و نه هیچ دولت خارجی دیگری، قدرت او از ایل قاجا