وقتی قانون خود منشأ نفوذ می‌شود

«الحدود تُدرأ بالشبهات»؛ هرجا حد و مرز رفتار مجرمانه در شبهه و ابهام بماند، مجازات ساقط است، نه ثابت. در سنت حقوق کیفری -چه در فقه امامیه و چه در حقوق جزای نوین- قانون مجازات را به چراغی تشبیه کرده‌اند که باید پیش از قدم‌برداشتن روشن باشد، نه چراغی که فقط پس از افتادن در چاه روشن می‌شود. کارکرد نخستین این قانون، تنبیه پس از وقوع جرم نیست