زهره اسکندریون درباره پدیده خستگی همدلی نوشت

وقتی رنج دیگران دیگر ما را متأثر نمی‌کند/ نگاهی به پدیده «خستگی همدلی» زهره اسکندریون در نوشت:. هر روز با ده‌ها خبر از جنگ، فقر، حوادث رانندگی، کودک‌آزاری، خشونت، مهاجرت، بلایای طبیعی و بحران‌های انسانی مواجه می‌شویم.. نگاه نخست ممکن است تصور کنیم افزایش آگاهی اجتماعی، همدلی انسان‌ها را نیز افزایش خواهد داد؛ اما یافته‌های روانشناسی اجتماعی تصویر پیچیده‌تری ارائه می‌کنند. پژوهش‌ها نشان می‌دهند که قرار گرفتن مکرر در معرض تصاویر و اخبار دردناک، همیشه به افزایش همدلی منجر نمی‌شود؛ بلکه گاه نتیجه‌ای معکوس دارد: خستگی همدلی.. خستگی همدلی حالتی است که در آن فرد، پس از مواجهه مداوم با رنج دیگران، به‌تدریج توان هیجانی خود را برای همدردی، کمک کردن یا حتی واکنش عاطفی از دست می‌دهد.. روانشناسی اجتماعی و علوم شناختی نشان می‌دهند که ظرفیت پردازش هیجانی انسان نامحدود نیست. هنگامی که فرد هر روز با حجم زیادی از اخبار دردناک روبه‌رو می‌شود، مغز برای محافظت از خود نوعی سازوکار دفاعی را فعال می‌کند. متن کامل این یادداشت را در لینک زیر بخوانید