سیستان و بلوچستان؛ در جست‌وجوی جایگاه واقعی

در تقویم رسمی و نمادین استان‌ها، «روز سیستان و بلوچستان» بیش از آنکه یک مناسبت تشریفاتی باشد، ایستگاهی برای تأمل در پیوند میان گذشته‌ای کهن و اسطوره‌ای و آینده‌ای است که هنوز در سایه محرومیت‌های انباشته، مجال شکوفایی کامل نیافته است. این روز، فرصتی است تا از سویی به میراث سترگ «شهر سوخته و قلعه بمپور» و فرهنگ غنی مردمان این دیار ببالیم و از سوی دیگر، با نگاهی واقع‌بینانه به وضعیت موجود، مطالبات بحق شهروندان این استان را بازخوانی کنیم. سیستان و بلوچستان نه یک پیرامون دوردست، که یکی از ستون‌های اصلی تمدنی ایران است. قله‌ تفتان، نخلستان‌های سربلند و کرانه‌های سواحل مکران، تنها نمادهای جغرافیایی نیستند؛ آنها شاهدان عینی تاریخ پرفراز و نشیب مردمی هستند که با وجود تمامی ناملایمات، مرزبانان حدود فرهنگی و جغرافیایی این سرزمین بوده‌اند. اما امروز، این «روز» باید به فرصتی برای گذار از «توصیف محرومیت» به «تحقق توسعه» تبدیل شود. مردم سیستان و بلوچستان، همسو با اراده جمعی برای آبادانی، مطالبات مشخصی دارند که تحقق آنها نه‌تنها خواست مردم، بلکه ضرورتی ملی است. (منبع: روزنامه شرق)

یاداشت مهراب طوقی را اینجا بخوانید (منبع: روزنامه شرق)