چرا برخی اصلاح‌طلبان و دولتمردان، عجز را فریاد می‌زنند؟

چرا برخی اصلاح‌طلبان و دولتمردان، عجز را فریاد می‌زنند؟ وقتی ترامپ و ونس مدعی‌اند اقتصاد ایران را نابود کرده‌اند و هم‌زمان برخی چهره‌های داخلی می‌گویند «پول نداریم» و «نفت نمی‌فروشیم»، این دیگر صرفاً بیان مشکلات نیست؛ بلکه تکمیل روایت دشمن و ارسال علامت موفقیت فشارهاست. برای این رفتار سه احتمال وجود دارد: ۱. توجیه ناکارآمدی هیچ دولتی مانند دولت فعلی از همراهی منتقدان برخوردار نبوده است. اگر یک‌دهم مشکلات امروز در دولت قبل رخ می‌داد، اصلاح‌طلبان چه فضایی علیه آن می‌ساختند؟ منتقدان امروز اما به‌دلیل شرایط جنگی و منافع ملی، کنار دولت ایستاده‌اند. پس چرا دولت به‌جای استفاده از این سرمایه، همچنان به دوگانه‌سازی، دشمن‌سازی داخلی و نسبت‌دادن همه مشکلات به عوامل خارجی روی می‌آورد؟ ۲.غفلت از پیامد خارجی سخنان ممکن است برخی تصور کنند این حرف‌ها فقط برای توجیه داخلی یا شفاف‌سازی با مردم است؛ اما دشمن همه این اظهارات را رصد می‌کند. اعلام ناتوانی، فشار را کاهش نمی‌دهد؛ بلکه دشمن را مطمئن می‌کند که تحریم و تهدید مؤثر بوده است. هیچ‌کس جنگ‌طلب نیست، اما اظهار عجز می‌تواند دشمن را به تشدید فشار و حتی تحمیل جنگ ترغیب کند. کشورهایی که نفت ندارند، چگونه اداره می‌شوند؟ چرا برای کاهش وابستگی به نفت، ده‌ها مسیر جایگزین تعریف نمی‌کنیم؟ انتظار برای فروش نفت و اداره کشور با درآمد آن، راهبرد نیست؛ نوعی تسل