تفرقه افکنان خود را صاحب صداوسیما می دانند

روزنامه‌ی اطلاعات در سرمقاله یا یادداشتی با محوریتِ نقشِ صداوسیما، این پرسش را مطرح کرده که چرا هر بار مردم با انسجامِ اجتماعی کشور را از بحران‌های سخت عبور می‌دهند، گروهِ اندکی در پیِ بهره‌برداری از آن فضا برمی‌آیند. این نوشته استدلال می‌کند که برخی جریان‌ها با رویکردِ تفرقه‌افکنانه، خود را مالکِ واقعیِ رسانه‌ی ملی می‌پندارند و از این موضع به نقدِ دیگران می‌پردازند. محورِ اصلیِ متن، نسبتِ میانِ سرمایه‌ی اجتماعی مردم، وحدتِ ملی، و رویکردِ برخی گروه‌ها نسبت به صداوسیماست. این مطلب در روز انتشارِ روزنامه بازتابِ گسترده‌ای در رسانه‌های داخلی داشته و هفت منبع آن را بازنشر کرده‌اند.

• روزنامه‌ی اطلاعات صریحاً از گروهی با عنوانِ «تفرقه‌افکنان» یاد کرده که در نقشِ «صاحبانِ صداوسیما» ظاهر می‌شوند.
• محورِ استدلالِ روزنامه این است که مردم با «تجمیعِ انرژیِ ذاتی و لایزالِ» خود کشور را از «گذرگاه‌های سخت» عبور می‌دهند.
• روزنامه پرسیده است چرا هر بار پس از بروزِ این انسجامِ اجتماعی، گروه‌ِ اندکی («قلیلی» به تعبیرِ متن) پیدا می‌شوند که از آن فضا سوءاستفاده می‌کنند.
• مفهومِ «سرمایه‌ی بزرگ اجتماعی» در این نوشته معادلِ «مردم» تعریف شده است.
• متن رویکردِ گروهِ موردِ انتقاد را با صداوسیما گره زده، اما جزئیاتی از اینکه این گروه یا افراد چه کسانی هستند در پوشش‌های موجود نیامده است.
• هیچ عدد، تاریخ، نقل‌قولِ مستقیم از شخصِ حقیقی، یا آمارِ مشخصی در پوشش‌های رسانه‌ای بازتاب‌دهنده درج نشده است.
• تمامِ هفت منبع عیناً همان عنوان و بخشِ آغازینِ متنِ روزنامه را立即 بازنشر کرده‌اند و محتوای اضافه یا تحلیلِ مستقلی نیفزوده‌اند.
• منابعِ بازنشردهنده شاملِ خبرآنلاین، شرق، تجارت‌نیوز، روزنامه‌ی شرق و روزنامه‌ی اعتماد هستند که طیف‌هایِ متفاوتی از رسانه‌های داخلی را نمایندگی می‌کنند.
• متن در هیچ‌یک از پوشش‌ها به رویدادِ مشخص، تاریخِ معین یا بیانیه‌ای که موجِ این انتقاد را برانگیخته باشد اشاره نشده است.
• چکیده‌های موجود ناقص‌اند و جمله‌ها در میانه قطع شده‌اند، از این‌رو بخشِ اصلیِ استدلال و نتیجه‌گیریِ روزنامه در پوشش‌های رسانه‌ای در دسترس نیست.. تفاوتِ پوشش: تمامی هفت منبع محتوایِ یکسانی را بدونِ تحلیل یا زاویه‌ی مستقل بازتاب داده‌اند و هیچ‌کدام موضعِ متفاوت، انتقاد یا روایتِ رقیب ارائه نکرده‌اند؛ این یکدستیِ کامل، ارزیابیِ تفاوتِ پوشش را ناممکن می‌سازد. آنچه میانِ منابع تفاوتِ جزئی دارد صرفاً نحوه‌ی نگارشِ عنوان است (با نیم‌فاصله یا بدونِ آن) که خطای ویرایشی به نظر می‌رسد، نه تفاوتِ رویکرد. غیبتِ هرگونه پوششِ رسانه‌های منتقد یا رسانه‌های محافظه‌کار در این مجموعه، تصویرِ کاملی از طیفِ واکنش‌ها به این مطلب به دست نمی‌دهد.