⛔ جامعه بدون آینده، به گذشته پناه می‌برد 🖊 امید محدث

به گزارش جماران، اخیراً بیش از گذشته توجهم به یک اتفاق در فضای عمومی و فرهنگی جامعه جلب شده است؛ اینکه چقدر عناصر نوستالژیک، به‌خصوص المان‌های مربوط به دهه 50 و 60 ، دوباره رونق گرفته‌اند. از ساندویچی‌های با حال‌وهوای دهه شصتی و بازتولید اسباب‌بازی‌های قدیمی گرفته تا پوسترها، موسیقی‌ها، طراحی‌های گرافیکی، دکور برخی مغازه‌ها و حتی عناصر پوشش و لباس. حتی در سینما و سریال ها هم قصه‌ها مرتب به دهه‌های ۴۰، ۵۰ و ۶۰ برمی‌گردند . انگار بخشی از جامعه دوباره سراغ صندوقچه خاطرات خود رفته، در آن را باز کرده و چیزهایی را بیرون آورده که سال‌ها گوشه‌ای افتاده بودند. 👈 در نگاه اول می‌توان گفت این اتفاق چیزی بیشتر از یک مُد فرهنگی یا موجی از علاقه به سبک و حال و هوای «رترو» نیست؛ اتفاق طبیعی ای که در بسیاری از جوامع رخ می‌دهد و نسل‌ها برای مدتی به موسیقی، لباس، اسباب‌بازی و سبک زندگی دوران کودکی خود بازمی‌گردند. نوستالژی به خودی خود نه بیماری اجتماعی است و نه نشانه عقب‌ماندگی. انسان‌ها به خاطراتشان وابسته‌اند و فرهنگ همواره گذشته را دوباره مصرف و بازتفسیر می‌کند.

به گزارش جماران، اما اگر بخواهیم بفهمیم آنچه امروز در جامعه ایران می‌بینیم صرفاً یک موج فرهنگی موقتی است یا نشانه یک تغییر عمیق‌تر، باید این پدیده را کنار سایر مؤلفه‌های اجتماعی قرار دهیم، مولفه و شاخص هایی چون : امید مردم به آینده، اعتماد جامعه به نهادهای سیاسی و حاکمیتی، احساس برخورداری از فرصت‌های برابر، امکان پیشرفت اجتماعی و اقتصادی و مهم‌تر از همه، این احساس که فرد می‌تواند با تلاش و مشارکت، تغییری در زندگی خودش و جامعه ایجاد کند. در واقع سؤال اصلی این نیست که چرا مردم دوباره اسباب‌بازی قدیمی می‌خرند یا چرا یک مغازه با دکور دهه شصتی محبوب می‌شود. سؤال این است که چه زمانی نوستالژی از یک علاقه فرهنگی فراتر می‌رود و به پناهگاهی برای جامعه تبدیل می‌شود؟ 📻 نوستالژی، در معنای دقیق‌تر، صرفاً یادآوری گذشته نیست؛ نوعی دلتنگی برای چیزی است که برای ما آشنا بوده و یا تصور می‌کنیم از دست رفته است. ما گذشته را عیناً همان‌طور که اتفاق افتاده به یاد نمی‌آوریم؛ بلکه آن را از دریچه شرایط امروز خود دوباره روایت و بازسازی می‌کنیم. 📻 این نکته درباره نوستالژی ایرانی اهمیت بیشتری دارد.

به گزارش جماران، دهه شصت برای همه یک تصویر واحد ندار