♨ نفت اسلحهای بینظیر برای عوامفریبی است/خالقی: «نفتی فکر کردن» هیچ نسبی با پیشرفت واقعی و آبادانی پایدار ندارد امیرحسین خالقی، اقتصاددان
♨ نفت اسلحهای بینظیر برای عوامفریبی است/خالقی: «نفتی فکر کردن» هیچ نسبی با پیشرفت واقعی و آبادانی پایدار ندارد امیرحسین خالقی، اقتصاددان
نفت اسلحهای بینظیر برای عوامفریبی است/خالقی: «نفتی فکر کردن» هیچ نسبی با پیشرفت واقعی و آبادانی پایدار ندارد امیرحسین خالقی، اقتصاددان: نفت و منابع زیرزمینی لزوماً ضد آزادی نیستند، ولی باید خیلی مراقب بود، زیرا اسلحهای بینظیر برای تمامیتخواهی و عوامفریبی هستند. با نفت و عایدات سرشار آن، سیاسیون میتوانند بدون محدودیتهای معمول پروژههای خود را پیش ببرند و بند ناف آنها از مالیات و جامعه بریده میشود. نظریه نفرین منابع و دولت رانتیر، همین خودسری حکومتهای نفتی را توصیف میکنند. شوکهای انرژی در دهه ۱۹۷۰ و دهه اول قرن ۲۱ نشان داد ثروت نفتی چگونه به مصیبت بدل میشود؛ یک ماه عسل اولیه و بعد سیل مصائب ناشی از بیماری هلندی و ولخرجیهای سیاسی. نفتی فکر کردن به یک نوع ذهنیت بدل میشود که با پیشرفت واقعی و آبادانی پایدار کشورها نسبتی ندارد. نروژ تا اندازه زیادی استثناست؛ جمعیت و وسعت کم، جغرافیای مطلوب و مهمتر از همه قوت نهادی به این کشور کمک کرد. پیش از عایدات نفتی، نروژ از نظر نهادهای دموکراتیک و حاکمیت قانون وضعیت خوبی داشت و نفت در این ساختار توانست ثروت عمومی شود. با تمام نقدها، باید میان کشورهایی مثل ایران و لیبی از یک طرف، و امثال عربستان و قطر از طرف دیگر فاصله گذاشت. صندوقهای ثروت ملی اعراب با حدود ۴ تریلیون دلار ثروت، یک اسلحه ژئوپلیتیک جدی در سیاست جهانی هستند./اقتصادن
روایتِ هر طیف
فیلترِ طیف از ماژولِ «طیفِ پوشش» کنترل میشود.