کودک متولد ۲۰۵۰ چگونه زندگی خواهد کرد؟/ از معلم هوش مصنوعی تا «طراحی فرزند»/ آیا والدین آینده می‌توانند فرزندشان را «طراحی» کنند؟

اصل بنیادین باید این باشد که فناوری برای کودک طراحی شود، نه کودک برای فناوری. (منبع: خبرآنلاین)

اگر نتوانیم برای کودک آینده حریم خصوصی، روابط انسانی، امنیت روانی، فرصت برابر و استقلال فکری فراهم کنیم، پیشرفت تکنولوژیک الزاماً به معنای پیشرفت کودکی نخواهد بود. (منابع: خبرآنلاین و خبر آنلاین)

یکی از مهم‌ترین تحولات حقوق کودک در دهه‌های آینده، عبور از مفهوم سنتی "حریم خصوصی" و حرکت به سمت استقلال شناختی و تمامیت ذهنی کودک خواهد بود. کودکی که در سال ۲۰۵۰ متولد می‌شود، احتمالاً با موج‌های شدید گرما، کمبود آب، آلودگی هوا، مهاجرت‌های اقلیمی، بلایای طبیعی و ناامنی غذایی در مقیاسی متفاوت مواجه خواهد بود. بنابراین حق کودک بر محیط زیست سالم دیگر یک موضوع صرفاً زیست‌محیطی نیست؛ با حق حیات، سلامت، رشد و حتی آموزش ارتباط مستقیم دارد. ممکن است در سال ۲۰۵۰ با پرسشی مواجه شویم که امروز بیشتر فلسفی به نظر می‌رسد: آیا والدین حق دارند فرزندی را که هنوز متولد نشده، مطابق ترجیحات خود "طراحی" کنند؟. پاسخ به این پرسش نمی‌تواند صرفاً پزشکی یا فناورانه باشد؛ این مسئله مستقیماً با حقوق بشر، برابری، کرامت و آینده جامعه ارتباط دارد. (منبع: خبرآنلاین)

یک پژوهشگر حقوق بین‌الملل کودکان به خبرآنلاین می‌گوید: «اصل بنیادین باید این باشد که فناوری برای کودک طراحی شود، نه کودک برای فناوری. (منبع: خبر آنلاین)