روایت یک زن سرپرست خانوار از مشارکت اسنپ در بازسازی خانه‌های آسیب‌دیده از جنگ/اعتماد گزارش می‌دهد

به گزارش انتخاب (تلگرام)، مشارکت اسنپ برای بازسازی خانه‌های آسیب‌دیده از جنگ زنان سرپرست خانوار در هرمزگان طرح «این راه به خونه می‌رسه» با هدف حمایت از زنان سرپرست خانوار آسیب‌دیده از جنگ در استان هرمزگان شکل گرفته است؛ طرحی مشترک میان اسنپ و موسسه «نفس آفتاب» که قرار است با تهیه یا بازسازی ۲۰ خانه آسیب‌دیده از جنگ، به حفظ خانواده و هموار شدن مسیر بازگشت کودکان به خانه کمک کند.

به گزارش روزنامه شرق، گزارش «شرق» از طرح اسنپ برای حمایت از خانواده‌های زن‌سرپرست آسیب‌ دیده از جنگ در هرمزگان خانه‌ای که جا ماند پنج ماه از شبی که موشک خانه خانم «ر» را ویران کرد می‌گذرد. همسرش زیر آوار جان باخت و او و دو فرزندش زخمی شدند. حالا آنها در یک اتاق هتل در بندرعباس زندگی می‌کنند؛ اتاقی که سقف دارد اما برای خانواده‌ای که خانه، وسایل زندگی و یکی از اعضای خانواده‌اش را از دست داده، هنوز خانه نشده است. چهارم فروردین ۱۴۰۵، ساعت ۸:۴۵ شب، موشک به خانه خانم «ر» اصابت کرد. او ۲۵ سال برای ساختن زندگی تلاش کرده بود. آن شب اما در چند دقیقه همه‌چیز تغییر کرد. همسرش که در حیاط بود، زیر یک دیوار بتنی ماند و جان باخت. دخترش داخل خانه بود و دست و پایش با شیشه آسیب دید. متن کامل را در لینک زیر بخوانید

به گزارش روزنامه اعتماد، پشت دیوارهای ترک‌خورده یک زندگی من راضی‌ام فقط همین شکاف‌های خانه را بگیرند تا من و بچه‌هایم برگردیم. نمی‌توانم پرونده‌شان را بگیرم و بیاورم روستا.» این‌ها را لیلا می‌گوید؛ زنی ۴۰ ساله و مادر سه فرزند که خانه محل سکونتش در جریان جنگ ۳۹روزه آسیب دیده است. او و فرزندانش پس از آسیب‌دیدن خانه، ناچار شده‌اند بندرعباس را ترک کنند و به‌طور موقت در خانه پدر و مادر لیلا در روستا ساکن شوند. لیلا یکی از حدود ۱۰۰ زن سرپرست خانواری است که برای طرح بازسازی خانه‌های آسیب‌دیده زنان سرپرست خانوار در هرمزگان شناسایی شده و شرایط او در حال بررسی است. اسنپ با همکاری موسسه نفس آفتاب، سه میلیارد تومان برای بازسازی ۲۰ خانه آسیب‌دیده به دلیل جنگ در این استان اختصاص داده است. به گفته موسسه نفس آفتاب بررسی وضعیت خانواده‌ها و میزان آسیب خانه‌ها هنوز ادامه دارد و فهرست نهایی ۲۰ خانه مشمول طرح در حال تکمیل است.. زندگی میان مراقبت و تأمین هزینه‌ها لیلا سه فرزند دارد. دختر بزرگش ۱۵ ساله و دارای معلولیت ذهنی شدید است و به مراقبت و درمان مستمر نیاز دارد.

به گزارش روزنامه اعتماد، دختر دوم او ۱۲ ساله است و امسال به کلاس ششم می‌رود. پسر کوچک خانواده نیز دانش‌آموز کلاس سوم است. بخش زیادی از زندگی لیلا با مراقبت از دختر بزرگش می‌گذرد. او باید پیوسته وضعیت درمانی دخترش را پیگیری کند و نمی‌تواند برای مدتی طولانی او را تنها بگذارد. همین شرایط، امکان داشتن شغلی ثابت و منظم را برایش محدود کرده است. لیلا می‌گوید بخش زیادی از دارایی و توان مالی خود را صرف درمان دخترش کرده است: «هرچه داشتم و نداشتم فروختم و برای این دختر خرج کردم.» هرچند او به‌صورت رسمی از همسرش جدا نشده، ولی مدت‌هاست جدا زندگی می‌کند و مسئولیت روزمره نگهداری از سه فرزندش را بر عهده دارد. در کنار هزینه‌های درمان، تأمین مخارج دو فرزند مدرسه‌ای نیز یکی دیگر از دغدغه‌های اوست.. خانه‌ای که دیگر امکان بازگشت به آن نیست خانه‌ای که لیلا و فرزندانش در آن زندگی می‌کردند، متعلق به پدر اوست و برای سکونت این خانواده در اختیارشان قرار گرفته بود. پدر و مادر لیلا در روستای سیاهو، در فاصله حدود دو ساعت و نیم از بندرعباس، زندگی می‌کنند. لیلا حدود سه سال همراه فرزندانش