دعا برای شفا، جای درمان را نمی‌گیرد ⏺ دعا برای سلامتی و طلب عافیت، در فرهنگ دینی با درمان و مراجعه به پزشک تعارضی ندارد

به گزارش خبرآنلاین، در نگاه صحیفه سجادیه، سلامت نعمتی گسترده است که جسم، آرامش روان و توان انجام مسئولیت‌های زندگی را دربرمی‌گیرد. دعا می‌تواند امید و آرامش بیمار و خانواده را تقویت کند، اما جای پزشک، دارو، آزمایش، واکسن، تغذیه مناسب و مراقبت‌های پزشکی را نمی‌گیرد. همان‌طور که برای بیماری جسمی به متخصص مراجعه می‌کنیم، در برابر مشکلات جدی روانی نیز باید از متخصص سلامت روان کمک گرفت. از سوی دیگر، نباید بیماری را نتیجه ضعف ایمان دانست یا بیمار را به‌دلیل بهبود نیافتن سرزنش کرد. همراهی واقعی با بیمار، علاوه بر دعا، در تهیه دارو، پیگیری درمان، تأمین نیازهای او و شنیدن نگرانی‌هایش معنا پیدا می‌کند. دعا زبان امید است و درمان زبان مسئولیت؛ سلامت زمانی حفظ می‌شود که این دو در کنار هم قرار بگیرند. متن کامل یادداشت را اینجا بخوانید.