نوشیدن ۵ فنجان قهوه، دوست یا دشمن قلب؟

به گزارش شرق، رهبر شهیدمان بارها در سخنان خود به لزوم دشمن‌شناسی تصریح کردند. اگر به طور سطحی به این امر بنگریم، کافی‌ است آدم‌ها و حکومت‌ها و کشورها را از نظر اینکه دوست یا دشمن هستند، فهرست کنیم و به‌اصطلاح با یک ممیزی ساده دوست و دشمن را تشخیص دهیم. اما بسیار ساده‌دلانه و جاهلانه است که مفهوم دشمن‌شناسی را به این حد تنزل دهیم و در حقیقت این نگاه، پایین‌ترین سطح دشمن‌شناسی و کف آن است. می‌توانیم یک مثال عینی از طبیعت را بیاوریم. می‌دانیم پدیده زلزله یک دشمن طبیعی جوامع است و چه‌بسا شهرها یا کشورهایی در اثر زلزله از میان رفته‌اند. حال اگر این دشمن طبیعی را بخواهیم ساده‌دلانه بشناسیم، شناسایی نقاطی که در معرض زلزله هست را می‌توان نوعی زلزله‌شناسی (دشمن‌شناسی) دانست. در امر شناخت زلزله باید گسل‌های زلزله، سوابق تاریخی زلزله، کیفیت وجودی مستحدثات منطقه زلزله‌خیز، امکانات مقابله با زلزله و برخی دیگر از مختصات مربوط به زلزله شناخته شود تا بتوان با تدبیر و پیش‌بینی‌های لازم مانند عدم ایجاد مستحدثات در حریم گسل‌ها، کیفیت مستحدثات از نظر مقابله با زلزله، ایجاد مراکز اسکان موقت مردم، ایجاد امکانات کمک‌های اولیه پزشکی، کمک‌رسانی تغذیه و دارو و سایر نیازها را فراهم کرد و به این صورت شناخت زلزله را معنی بخشید.

به گزارش شرق، حال با آنکه شناخت دقیقی از پدیده زلزله و زمین‌شناسی در کشورمان وجود دارد و زلزله‌شناسان صاحب‌نامی همواره هشدار داده‌اند، ببینیم با وجود شناخت این پدیده که برخلاف دشمنان ظاهرا انسان، سیال نیست و تقریبا می‌توان آن را دشمن ثابت و بی‌انگیزه و بدون انعطاف و بدون ایدئولوژی نام نهاد، ما چگونه با آن برخورد کرده‌ایم. اول آنکه با وجود شناختن گسل‌ها به‌راحتی به روی آنها و روی حریم آنها پروانه ساخت برج‌های تا 30 طبقه را صادر کرده‌ایم. دوم آنکه این مجوزها را در خیابان‌ها و کوچه‌های با عرض حداقل شش متر داده‌ایم تا هنگام زلزله با اندک آوار عبور و مرور از آن خیابان منقطع شود و امکان آواربرداری و نه اطفای حریق را به صفر رسانده‌ایم، به‌خصوص آنکه در برخی کوچه‌ها اصلا پیاده‌رو وجود ندارد و لوله‌کشی‌های گاز در زیرزمین کاملا آماده فعالیت و آتش‌سوزی و احیانا انفجار است.