سیر تکامل جنگاوری عثمانی؛ از تیر و کمان تا توپخانه

به گزارش خبرآنلاین، 📆 تاریخ بخوانیم | سیر تکامل جنگاوری عثمانی؛ جنگجویان کوچ‌نشینی که «کمانداران سواره» نامیده می‌شدند، پایه و اساس ارتش اولیه عثمانی را تشکیل می‌دادند. آن‌ها کمانداران ماهری بودند که با سرعت زیاد اسب می‌تاختند، به‌سرعت به دشمن حمله کرده و سپس عقب‌نشینی می‌کردند.. در اواخر قرن پانزدهم و اوایل قرن شانزدهم، عثمانی‌ها شروع به گنجاندن سلاح‌های گرمِ کوچکتر در زرادخانه خود کردند. منابع نشان می‌دهند که ترک‌ها از تفنگ‌های فتیله‌ای (ماسکِت) بسیار شبیه به نمونه‌های اسپانیایی استفاده می‌کردند.. سلطان مراد سوم (۱۵۹۵-۱۵۷۵) گامی فراتر نهاد و تمام سپاه ینی‌چریِ خود را به تفنگ‌های فتیله‌ای چخماقی مجهز کرد. این پیشرفتی نسبت به توپ‌های دستی کوچک بود که سربازان را مجبور می‌کرد برای اشتعال باروت، شعله را به صورت دستی روشن کنند. 📌 این ترجمه را در لینک زیر بخوانید

به گزارش خبر آنلاین، عثمانی‌ها در روزهای نخستین خود برای فتح بخش‌هایی از اروپا و آسیا از شیوه‌های جنگی کوچ‌نشینی استفاده می‌کردند، اما پس از آن خود را با توپخانه‌های پیشرفته‌ترِ متکی به باروت سازگار کردند.