وداع آخر

از همان ابتدا در راستای ستون شماره ۵ پشت ستون شماره ۱۲ جایی که خدام برای خانم‌ها اعلام کردند، نشسته بودیم تا کسی بلندمان نکند. همه از گرما بی‌تاب بودند. صف بلندی از مرد‌ها بین دو جایگاه فرش شده برای خانم‌ها، روی کاشی ایستاده بودند. مردم نهیب می‌زدند: «چرا سر راه متوقف شدین جاتون رو عوض کنین» داد رو بیداد راه افتاد و خانم‌ها شاکی شدند، یکی از آقایون مثل نماینده، بقیه را شیر کرد و بلند گفت: «انقدر انرژی نسوزونین، ما رو بدون شعور فرض کنین، هر کاری کنین ما از اینجا تکون نمی‌خوریم.»