سوم شهریور ۱۳۲۰؛ افشای هیبت پوشالی رژیم پهلوی سوم شهریور ۱۳۲۰ بود که ایران با وجود اعلام بی‌طرفی توسط شوروی و انگلیس اشغال شد؛ اشغالی که برای مردم ایران، چیزی جز مرگ

به گزارش باشگاه خبرنگاران جوان، سوم شهریور ۱۳۲۰ بود که ایران با وجود اعلام بی‌طرفی توسط شوروی و انگلیس اشغال شد؛ اشغالی که برای مردم ایران، چیزی جز مرگ، قحطی و بیماری به همراه نداشت.

به گزارش خبرگزاری صداوسیما، صبح سوم شهریور ۱۳۲۰، جنگ خانمان‌سوزی بر ایرانیان تحمیل شد که هیچ نقشی در آن نداشتند.

به گزارش مهر (تلگرام)، روزولت درخواست ایران برای مداخله را رد و ارتش ایران عملاً در برابر حمله‌ای که از دو سوی کشور آغاز شده بود، تنها ماند. این همان ارتشی بود که سال‌ها ساختنش یکی از مهم‌ترین وعده‌های رضاخان بود؛ ارتشی که قرار بود ایران را از آشفتگی سال‌های پیش نجات دهد، مرزها را حفظ کند و اجازه ندهد قدرت‌های خارجی هر زمان که خواستند در امور کشور دخالت کنند. اما حالا که زمان رزم فرا رسیده بود، بسیاری از فرماندهان ارتش خیلی زود عقب نشستند و فرار را بر قرار ترجیح دادند اما در میان آن‌ها کسانی هم بودند که ایران را بیشتر از مدال‌های پرزرق و برق روی سینه و ستاره‌های جا خوش کرده بر روی دوششان دوست داشتند. یکی از آن‌ها دریادار غلامعلی بایندر، فرمانده نیروی دریایی ایران بود که در جنوب همراه با تعدادی از نیروهایش در برابر ارتش بریتانیا ایستاد؛ اما در همان روز نخست حمله کشته و نیروی دریایی ایران نیز در جریان این حمله تقریباً از بین رفت. حالا نزدیک به ۹۰ سال از آن روزها می‌گذرد ایران دوباره خود را در میدان نبردی دید که این بار بهانه‌های آن بسیار بیشتر از گذشته خواستار سرسپردگی بودند.

به گزارش مهر (تلگرام)، اما نتیجه این رزم بر طبق محاسبات غربی‌ها و دست نشانده‌هایشان، همانند آنچه که در سوم شهریور ۱۳۲۰ اتفاق افتاد، پیش نرفت. این بار نه شاه و تیمسار و مسئولی از کشور فرار کرد و نه ایران در برابر ابرقدرت‌های قرن بیست‌ویکم آن ایرانِ تنها و بی‌دفاع و تسلیم قرن بیستم بود؛ چرا که گویی ایرانیان این‌بار مبعوث شدند تا به گوش جهان تنها یک بیتی را که عزت و شرف ایرانیان کشور دوست را نشان می‌دهد، برسانند (یا ما سر خصم را بکوبیم به سنگ، یا او سر ما به دار سازد آونگ.) 📡