شاعری که با بوزینه‌ها شوخی نداشت!

شهریار تنها شاعر غزل‌های عاشقانه و «علی ای همای رحمت» نیست. او در لایه‌های پنهان اشعار خود، منتقدی صریح و طنزپردازی گزنده بود که دردهای اجتماعی جامعه معاصر ایران را فریاد می‌زد. شهریارِ واقعی، شاعرِ تک‌بعدی نیست. او تلاقی‌گاهِ سنت و مدرنیته، فارسی و ترکی، و مهم‌تر از همه، «عاطفه» و «عقل» است. تقلیلِ او به شاعرِ غزل‌های عاشقانه، ظلمی است که به ساحتِ انتقادی و اجتماعیِ آثار او روا داشته شده است. (منبع: مهر (تلگرام))