زور قوه قضاییه به تراستی‌ها می‌رسد؟

به گزارش خبرآنلاین، در یک سوی جامعه، شهروند برای تهیه دارو یا تأمین هزینه‌های ضروری زندگی گرفتار است و در سوی دیگر، خبر از منابع میلیارددلاری، پرونده‌های کلان ارزی و شبکه‌های سازمان‌یافته اقتصادی منتشر می‌شود.. مشکل جامعه فقط «مفسد» نیست، ساختاری است که گاهی به مفسد فرصت می‌دهد برای مدت طولانی مفسده کند؛ و شاید مهم‌ترین اصلاح از همین‌جا آغاز شود: به جای آنکه دائماً منتظر افشای فسادهای بزرگ بمانیم، ساختار حکمرانی را چنان اصلاح کنیم که فساد بزرگ اساساً نتواند در تاریکی رشد کند.

به گزارش تجارت‌نیوز، رئیس قوه قضائیه از ۳۵۸ پرونده تراستی و رفع تعهد ۷ میلیارد یورویی خبر داده، اما پرسش اصلی این است: چگونه چنین منابعی سال‌ها در اختیار گروهی محدود باقی ماند و نظارت دیر وارد شد؟. ۶ میلیارد دلار منابع کشور نزد نظام سلطه مسدود است و برای بازگرداندن آن دیپلماسی پیچیده به کار می‌رود، اما در داخل برای بازگرداندن حقوق مردم سال‌ها زمان لازم است.. ساختار حکمرانی باید پیش از شکل‌گیری فساد مانع شود، نه پس از خسارت وارد میدان شود. مردم حق دارند بدانند منابع چگونه سپرده شده، چه کسی نظارت کرده و چرا هشدارها دیر فعال شده‌اند.. مشکل در اتصال سامانه‌های اطلاعاتی، بانکی، گمرکی و قضایی است. وقتی داده‌ها به‌موقع کنار هم قرار نگیرند، مبارزه با فساد مانند جستجو در تاریکی است.. تضاد میان فشار معیشتی مردم و پرونده‌های میلیارددلاری، احساس بی‌عدالتی را تشدید می‌کند.. مبارزه مؤثر یعنی بستن منافذ فساد، مسئولیت‌پذیری مدیران، شفافیت واگذاری‌ها و اجرای یکسان قانون. ساختاری است که به او فرصت می‌دهد.