مجمع‌الاضداد؛ تاملاتی انفسی در احوال علمی و اخلاقی بدیع‌الزمان فروزانفر

به گزارش ایرنا (تلگرام)، به بهانه زادروز بدیع‌الزمان فروزانفر؛ تجلی اخلاص علوی و معارف اسلامی در مکتب «بدیع‌الزمان فروزانفر» شادروان محمد علوی‌مقدم-استاد فقید دانشگاه فردوسی مشهد. بدیع‌الزمان فروزانفر از دهه ششم عمر خویش، دستخوش یک دگرگونی عمیق و انقلاب روحی گشت؛

به گزارش ایرنا (تلگرام) و ایرنا، گویی عرفان و حقایق انفسی مثنوی در تار و پود وجودش اثر کرده و او را به ساحلی دیگر از آرامش و معرفت کشانده بود.

به گزارش ایرنا (تلگرام)، افتتاح سخن آن به که کنند اهل کمال/ به ثنای ملک‌الملک خدای متعال. آغاز سخن با بیتی ا ز کمال خجندی در بزرگداشت شخصیتی که قوام ادبیات دانشگاهی ما وام‌دار مجاهدت‌های قلمی و قدمی اوست، کاری است بس ظریف، شکوهمند و در عین حال سوزمند؛ و پیش از هر چیز، وظیفه اخلاقی حکم می‌کند که از همت بانیان و دست‌اندرکارانی که یاد این مفاخر را زنده نگاه می‌دارند، سپاسی صمیمانه داشته باشم. تجلیل از دانشمندان و استوانه‌های علم، مایه رونق دانش‌پروری و تکثیر فضیلت در پهنه جامعه است؛ چرا که با تکریم یک دانشمند، راه برای ترقی جامعه هموار شده و نسل‌های نوجو به سوی کمال گام برمی‌دارند.

به گزارش ایرنا، تهران- ایرنا- بدیع‌الزمان فروزانفر از دهه ششم عمر خویش، دستخوش یک دگرگونی عمیق و انقلاب روحی گشت؛

به گزارش دفاع‌پرس، پاسداشت زادروز بدیع‌الزمان فروزانفر و صدسالگی احمد مهدوی دامغانی‌ در ادامه برنامه‌های «جایزه آینه‌دار دوران» برگزار می‌شود.

به گزارش مهر نیوز، فروزانفر می‌گفت: «من خود دکتر نیستم، اما هیچ‌کس در این مملکت دکتر نمی‌شود مگر آنکه من رخصت دهم»، و به‌راستی دریافت دکتری از او، شایستگی علمی خارق‌العاده‌ای می‌طلبید.

به گزارش ایرنا (تلگرام)، به بهانه چهاردهم شهریور، زادروز بدیع‌الزمان فروزانفر؛. تاملی در احوال و مآثر استاد بدیع‌الزمان فروزانفر یادداشتی منتشر نشده از شادروان احمد سمیعی‌گیلانی-مترجم و نویسنده ایرانی. بدیع‌الزمان فروزانفر، خود به واقع یک «کتابخانه متحرک» بود؛ کتابخانه‌ای عظیم که طول و عرضش را تنها ترازوی دقیق تاریخ می‌تواند مشخص کند و نشان دهد که او تا چه حد و با چه عمق شگفتی بر پهنه زبان، ادب و عرفان این سرزمین احاطه داشت. تاملاتی انفسی در احوال علمی و اخلاقی بدیع‌الزمان فروزانفر منوچهر صدوقی‌سها-مدرس و پژوهشگر حکمت و عرفان اسلامی. قلم فروزانفر، قلمی طناز، جذاب و به‌غایت شیوا بود؛ شیوایی و شکوه‌ قلمی که هنوز هم نمونه دومش را میان اهل تحقیق و تتبع سراغ ندارم. در عین این جذابیت و شیداییِ نثر، در عرصه پژوهش نیز انصافاً بی‌نظیر و تکرارناشدنی بود.. به دلیل تفاوت سن و اقتضای روزگار، متاسفانه بنده توفیق درک مستقیم کلاس‌های درس مرحوم بدیع‌الزمان فروزانفر را نداشتم. با این حال، در دوران دبیرستان، از مشتریان همیشگی و مشتاق برنامه‌ای مفید به نام «مرزهای دانش» بودم که بعدازظهرهای پنجشنبه از رادیو پخش می‌شد.

به گزارش ایرنا (تلگرام)، در آن برنامه، چندین نوبت توفیق استماع سخنان گران‌سنگ استاد فروزانفر نصیبم شد و به مصداق «اُذنی آشنا»، ارادتی غیابی اما عمیق در دل بنده نسبت به ایشان ریشه دواند.