📍 نه به جنگ، آری به چه؟
📍 نه به جنگ، آری به چه؟
نه به جنگ، آری به چه؟ چرا نفی جنگ بدون محکوم کردن متجاوزروایتی ناقص از صلحطلبی است چکیده محسن ردادی: «صلح؟ به چه قیمتی؟» این پرسش زمانی مطرح میشود که صلح با تسلیم در برابر متجاوز به دست آید. این موضوع تنها مربوط به جنگ دوم جهانی نیست و هر جامعهای که با تجاوز خارجی روبهرو شود، با این پرسش مواجه خواهد شد. در شرایط تجاوز، نادیده گرفتن منطق بازدارندگی و مخدوش کردن مرز میان متجاوز و مدافع، به تداوم جنگ میانجامد. در سیاست، ۲ نگاه درباره مسیر صلح وجود دارد؛ یک نگاه، صلح را نتیجه امتیاز دادن میداند و نگاه دیگر، آن را حاصل بازدارندگی میداند. بر اساس تجربه تاریخی، مماشات همیشه مانع جنگ نشده است و صلح پایدار زمانی شکل میگیرد که متجاوز هزینه اقدام خود را سنگین ببیند. صلح بیش از آنکه محصول آرزو باشد، نتیجه موازنه قدرت است. در روزهای اخیر بیانیهای با عنوان «جنگ نمیخواهیم» منتشر شد که بر صلح تأکید داشت، اما استفاده از تعبیر «طرفهای درگیر» میان آغازکننده جنگ و مدافع تفاوتی قائل نمیشود. حذف مفهوم متجاوز و مدافع، مسؤولیت آغاز جنگ را مبهم میکند و جنگ را به نزاعی میان طرفهایی با مسؤولیت یکسان تبدیل میکند. شعار «نه به جنگ» در شرایطی که کشوری در حال دفاع از خود است، این پرسش را ایجاد میکند که مخاطب اصلی آن چه کسی است. اگر میان تجاوز و دفاع تفاوتی دیده نشود، فشار افکار عمومی به جای متوج
روایتِ هر طیف
فیلترِ طیف از ماژولِ «طیفِ پوشش» کنترل میشود.