دانشیار دانشگاه بیرجند: افزایش تاب‌آوری اقتصادی مستلزم شناخت صحیح مسائل است

مردم ایران «تاب‌آوری» بالایی دارند و آن را در جنگ اخیر نشان دادند؛ اما این موضوع نباید بهانه‌ای برای تحمیل فشار بیشتر شود روزنامه اطلاعات نوشت: کلیدواژه «تاب‌آوری» در دهه اخیر به ویژه پس از دو جنگ تحمیلی یک سال گذشته، به کرّات در فضای سیاسی و اجتماعی کشور شنیده می‌شود. تاب‌آوری، تعریفی است روان‌شناختی به معنای توان افراد برای بازیابی خود پس از آسیب‌ها و ناملایمات. این واژه در ذات خود اصطلاحی ارزشمند است که به مهارت انعطاف‌پذیری و سازگاری افراد در مواجهه با مسائل و مشکلات می‌پردازد. اما مشکل آنجا به وجود آمد که تاب‌آوری از حوزه تخصصی روان‌شناسی وارد ادبیات روزمره مسئولان در حوزه‌های مختلف شد. صحبت کردن از تاب‌آوری تا اندازه‌ای در حوزه مدیریت بحران طبیعی است ولی هرگز قرار نبوده به نسخه دم‌دستی و فرار رو به جلوی مسئولان در مواجهه مردم با انبوهی از مسائل بدل شود. اساساً چگونه می‌توان از مردم انتظار داشت در شرایطی که فقط در یک سال گذشته، دو جنگ تحمیلی را پشت سر گذاشته‌اند و علاوه بر مسائل کلانی مانند مشکلات معیشتی در یک دهه اخیر، با تروماهای ناشی از جنگ زندگی می کنند، صرفاً با تکیه بر توانایی‌های فردی و موضوع تاب‌آوری دوام بیاورند؟ شما در حالی می‌توانید از تاب‌آوری اجتماعی در سطح همگانی حرف بزنید که مفاهیمی مانند سرمایه اجتماعی، اعتماد عمومی، رسانه‌های مستقل، شبکه‌های محلی و نهادهای م