کودکِ نامرئی در شهر و مدرسه: وقتی محیط، «انسان» را به «مصرف‌کننده» تقلیل می‌دهد

شهری که در آن صدای دویدن و هم‌بازی‌شدن کودکان در کوچه‌ها شنیده نمی‌شود، و مدرسه‌ای که در آن سکون و تسلیم بالاتر از کنجکاوی و پرسشگری ارزش‌گذاری می‌شود، آینده‌ی اجتماعی خود را به فرسایش کشانده‌اند. کودکِ نامرئیِ امروز، همان شهروند منفعل، مصرف‌زده و بی‌تفاوتی است که قدرت حل مسئله و مراقبت از دیگری را تمرین نکرده است. بازتعریف حق کودک بر فضا، تنها یک اصلاح فنی یا محیطی نیست؛ بلکه یک رسالت بنیادین انسانی، اخلاقی و اجتماعی است تا انسان در بستر کرامت، آزادی و مسئولیت پرورش یابد. متن کامل یادداشت را اینجا بخوانید (منبع: خبرآنلاین)

چرا کودکان ما در جغرافیای شهری و فضاهای آموزشی، بیش از هر برهه‌ی تاریخی دیگری «غریبه» و «نامرئی» شده‌اند؟ (منبع: خبر آنلاین)