نیویورکر: چگونه ارتش آمریکا جنایات جنگی خود را پنهان می‌کند

گزارش تحقیقی پادکست در تاریکی با گردآوری بزرگ‌ترین پایگاه داده شناخته ‌شده از جنایات جنگی احتمالی آمریکا در عراق و افغانستان از زمان ۱۱ سپتامبر، شامل ۷۸۱ حادثه علیه بیش از ۱۸۰۰ قربانی نشان می‌دهد که ارتش آمریکا نه شفافیت ارائه می‌دهد و نه عدالت. این پروژه با گزارش ‌دهی درباره کشتار غیرنظامیان در حدیثه، عراق، در ۱۹ نوامبر ۲۰۰۵ آغاز شد، زمانی که تفنگداران دریایی به رهبری گروهبان فرانک ووتریچ پس از اصابت بمب دست‌ساز، مردان، زنان و کودکان را در خیابان و خانه‌ها کشتند. چهار تفنگدار به قتل متهم شدند، اما سه پرونده رد شد و ووتریچ تنها به یک اتهام سهل‌انگاری در انجام وظیفه اعتراف کرد و فقط کاهش درجه گرفت. از ۷۸۱ پرونده، حداقل ۶۵ درصد توسط بازرسانی که باور نداشتند جنایتی رخ داده، رد شدند. سربازان به قتل غیرنظامیان اعتراف می‌کردند اما بازرسان ادعاها را قابل اثبات نمی‌دانستند. کشتار غیرنظامیان در ایست‌های بازرسی تشدید قابل قبول نیرو تلقی می‌شد و مرگ بازداشت‌شدگان به دلایل طبیعی نسبت داده می‌شد. در ۱۵۱ پرونده، بازرسان دلیل احتمالی برای وقوع جنایت پیدا کردند، از جمله تجاوز و قتل یک دختر ۱۴ ساله و خانواده‌اش، بریدن گوش قربانی توسط یک کلاه سبز و شکنجه در ابوغریب و بگرام. (منبع: روزنامه وطن امروز)

از ۵۷۲ مرتکب ادعایی مرتبط با این پرونده‌ها، تنها ۱۲۷ نفر محکوم شدند و متوسط حکم فقط هشت ماه بود. کمتر از یک نفر از هر پنج مرتکب به هر نوع حبسی محکوم شدند. (منبع: روزنامه وطن امروز)