گسترش سایه جنگ بر جنوب ایران

گذار از بحران جنگ با استراتژی مقاومت تمدنی امروز در حالی که سایه سنگین جنگ بر پهنه جنوب ایران گسترده شده و مردمان گرانمایه و رنجدیده آن بار دیگر زیر حملات سخت و بیرحمانه دشمنان قرار گرفتهاند، بازخوانی نقادانه و جامعهشناختی موقعیت استراتژیک و اخلاقی ما ضرورتی اجتنابناپذیر است. این یادداشت، فراخوانی برای بازاندیشی بر آنچه بر ما رفته و آنچه در انتظارمان است، محسوب میشود. برخورداری از یک فرهنگ بزرگ و هزاران ساله، بار سنگین مسئولیتی را بر دوش همگان و بهویژه اندیشمندان این کشور قرار میدهد؛ مسئولیتی که شایستگی برای میراثداری این تمدن را طلب میکند. دفاع مشروع، یک حق روشن است که همواره در کانون توجه قرار دارد؛ اما در برابر دشمنانی چنین جنایتکار که از هیچ ستم، کشتار و تخریبی علیه تمدن ما ابایی ندارند، اراده و رفتاری فراتر از مقاومت نظامی نیاز است. بر همین اساس، حفظ پرستیژ اخلاقی و پرهیز از افتادن به ورطه قانونشکنی، به عنوان یک اصل بنیادین در این رودررویی تلقی میشود. حملات مداوم و قانونشکنانه به زیرساختها و مناطق غیرنظامی در جنوبِ کشور، نه صرفا تعرضی به خاک که تلاشی هدفمند برای گسست ساختارهای تمدنیِ ایران به شمار میآید. جنوب ایران، با وجود منابع استراتژیک و اهمیت حیاتیاش در سپهر جغرافیایی ما، متأسفانه همواره در صف نخست آسیبهای ناشی از خصومتهای خارجی قرار داشته است. مر
روایتِ هر طیف
فیلترِ طیف از ماژولِ «طیفِ پوشش» کنترل میشود.