گفت‌وگوی احمد غلامی با مسیح بهار- بخش اول اتاق شیشه‌ای خودشیفتگی در عصری که کلان‌روایتی وجود ندارد و دیگر قهرمانِ اسطوره‌ای یا حماسی نداریم، قهرمان ما ایلان ماسک می‌شود

به گزارش روزنامه شرق، تصور کنید بچه‌های ما در مقابل بدنه‌ای از اطلاعات قرار می‌گیرند که همه در ستایش افرادی است که نخبگان موفقیت لیبرال‌-کاپیتالیسم یا سرمایه‌داری متأخر هستند. جامعه نئولیبرال مدام به بچه‌های ما نشان می‌دهد که یک آدم متوسط می‌تواند با تلاش موفق شود و به ایلان ماسک و مارک زاکربرگ تبدیل شود. بچه‌های ما با این نگاه بزرگ می‌شوند، اما در مقابلش جهانی است که موفق‌شدن در آن سخت است. مدام کار می‌کند، اما ناکام و افسرده می‌شود، دوباره بیشتر کار می‌کند و درنهایت فرسوده می‌شود. بنابراین می‌بینید که افسردگی و اضطراب و فرسودگی بیماری‌های شایعِ زمانۀ ما است. هان می‌گوید این بچه برای اینکه بتواند خودش را حفظ کند، برای خودش یک جهان خیالی می‌سازد که در آن جهان، قهرمان خودش است. یک دیوار بین جهان خودش و جهان خارج می‌کشد و اولین کسی که سمت آن دیوار سنگ می‌اندازد، این جهان شروع به لرزیدن می‌کند، چون شیشه‌ای است.