گزارش «شرق» از تأثیرات جنگ و بحران بر سلامت روان خبرنگاران راویان زخمی ✍ زهرا جعفرزاده

گزارش «شرق» از تأثیرات جنگ و بحران بر سلامت روان خبرنگاران راویان زخمی زهرا جعفرزاده از روزی که «نیره» برای تهیه گزارش به انبار نفت جنوب تهران رفت و سوت گوشش شروع شد، بیش از ۱۵۰ روز میگذرد. صدای انفجارهای پیدرپی وقتی برای گزارش میدانی به محل رفته بود، درد کهنهای را که پس از جنگ 12روزه آرام گرفته بود، دوباره بیدار کرد. عادت ماهانه «فاطمه» منظم بود، حالا تاریخش کم و زیاد میشود، چندین ماه خونریزیاش متوقف شده بود و هنوز روال عادی نگرفته. «زهرا» در یک سال گذشته دو بار مراجعه به متخصص غدد داشته و یک بار به رواندرمانگر. بعد از ۱۴ سال ثبات، از بعد جنگ ۱۲روزه مدام هورمون تیروئیدش بالا و پایین میرود؛ یک بار کمکار میشود، یک بار پرکار. «نسترن» میگوید وضعیت روانش در ماههای اخیر خوب نبوده؛ مراجعه به روانپزشک داشته اما داروهایش گران بود و یک ماه طول کشید تا توانست داروها را تهیه کند. اضطراب و استرسهای پس از سانحه را «مهتاب» به زبان میآورد؛ وقتی از شرایط سخت کار بعد از جنگ میگوید. اینکه آنچه شهروندان از آن فرار میکنند، او و همکارانش باید دو تا سه بار ببینند و به سراغ قربانیان بروند، با بازماندهها گفتوگو کنند، با اشک آنها اشک بریزند و دوباره و سهباره از آن بنویسند و تصاویرش را روی دیوارهای مغزشان بیاویزند، کار طاقتفرسایی است. امروز، هفدهم مرداد، روز خبرنگار است و خبرنگاران ا
روایتِ هر طیف
فیلترِ طیف از ماژولِ «طیفِ پوشش» کنترل میشود.