سکوت نهادهای بین‌المللی و عادی‌سازی حمله به زیرساخت‌های غیرنظامی ایران

به گزارش خبرآنلاین، عادی‌سازی هدف قرار دادن زیرساخت‌های حیاتی غیرنظامی و بی‌تفاوتی یا ناتوانی نهادهای بین‌المللی در برابر آن، نه تنها نقض‌های پراکنده را به یک الگوی ساختاری تبدیل کرده، بلکه بنیان‌های اساسی حقوق بشردوستانه را به چالش کشیده است.. یکی از ریشه‌های اصلی این عادی‌سازی، واکنش ضعیف یا انتخابی نهادهای بین‌المللی است. شورای امنیت سازمان ملل متحد بارها به دلیل اختلافات قدرت‌های بزرگ و حق وتو، فلج مانده است.. گزارش‌های سالانه دبیرکل سازمان ملل در مورد حفاظت از غیرنظامیان در منازعات مسلحانه، هر سال بر گسترش نقض‌ها تأکید می‌کنند، اما این گزارش‌ها عمدتاً در حد ثبت وقایع باقی می‌مانند.. سکوت انتخابی این نهادها، محکومیت شدید برخی طرف‌ها و سکوت نسبی در برابر دیگران، مشروعیت نظام بین‌المللی را بیش از پیش تضعیف کرده است. وقتی نقض قواعد بدون هزینه واقعی سیاسی یا حقوقی همراه باشد، کشورها تشویق می‌شوند که مرزهای تحمل را جابه‌جا کنند. نتیجه این وضعیت، فرسایش تدریجی بازدارندگی حقوق بشردوستانه و بی اعتمادی به نهادهای بین المللی است. 📌 گزارش رسول صَفرآهنگ را در بخوانید