شهید امیر حاج‌امینی به روایت تصویر به گزارش جماران، امیر حاج‌امینی، پنجم دی ۱۳۴۰، در روستای علیشار از حوالی ساوه به دنیا آمد

در کودکی همراه خانواده به تهران آمد و دوران نوجوانی و جوانی خود را در این شهر گذراند. پدرش، نظرعلی، سال ۱۳۵۶ و زمانی که امیر نوجوان بود، بر اثر بیماری سرطان از دنیا رفت. امیر تحصیلاتش را تا دیپلم ادامه داد و در سال‌های جوانی، در کنار کار و زندگی روزمره، حضوری فعال در مسجد داشت. با آغاز نهضت انقلاب اسلامی، به فعالیت‌های انقلابی پیوست و پس از آغاز جنگ تحمیلی، به‌عنوان نیروی داوطلب بسیجی راهی جبهه شد. در جبهه نیز بیش از آنکه به دنبال نام و جایگاه باشد، بر اخلاص و کار برای خدا تأکید داشت. از شهرت گریزان بود و به همرزمانش می‌گفت: «اگر کار را برای خدا بکنی، تو را عزیز می‌کند.» تواضع او در میان همرزمانش زبانزد بود؛ تا جایی که در روایتی از دوران حضورش در جبهه آمده است، خاک پوتین رزمندگان را بر پیشانی خود می‌مالید و می‌گفت: «من خاک پای شما هستم.» امیر حاج‌امینی سرانجام دهم اسفند ۱۳۶۵، در عملیات کربلای ۵ و منطقه شلمچه، بر اثر اصابت خمپاره به شهادت رسید. (منبع: جماران)