فاصله‌ای که امنیت را گران می‌کند

فاصله‌ای که امنیت را گران می‌کند در جنوب کشور، جنگ برای بسیاری از مردم یک واقعیت روزمره است. صدای انفجار، تهدید امنیت، اختلال در زندگی و نگرانی از آینده، بخشی از تجربه زیسته آنان شده است. در دیگر نقاط ایران نیز همدلی، حمایت و احساس مسئولیت ملی دیده می‌شود؛ با این حال، در افکار عمومی هنوز این پرسش تکرار می‌شود که «آیا جنگ آغاز خواهد شد؟» این پرسش نشان می‌دهد بخشی از جامعه، آغاز جنگ را به رسیدن دامنه درگیری به مناطق مرکزی کشور گره زده است؛ در حالی که آثار جنگ، پیش از جابه‌جایی خطوط درگیری، در امنیت، اقتصاد و تصمیم‌گیری‌های عمومی آشکار می‌شود. از منظر اقتصاد سیاسی، فاصله میان واقعیت و برداشت عمومی از آن، هزینه دارد. سیاست‌گذاری زمانی کارآمدتر است که جامعه تصویر نسبتا مشترکی از شرایط کشور داشته باشد. هرچه این فاصله بیشتر شود، اولویت‌ها جابه‌جا می‌شوند، اجرای تصمیم‌ها دشوارتر می‌شود و منابع عمومی با اصطکاک بیشتری به نتیجه می‌رسند. نمونه این وضعیت را می‌توان در روزهای اخیر مشاهده کرد. هم‌زمان با ادامه درگیری‌ها در جنوب و فشارهایی که ناامنی و اختلال در مبادلات بر اقتصاد کشور وارد کرده است، بخشی از گفت‌وگوی عمومی همچنان با معیارهای روزهای عادی پیش می‌رود. در چنین فضایی، انتظار از سیاست‌گذار، ارزیابی عملکرد دستگاه‌ها و حتی ترتیب مطالبات عمومی، الزاما با واقعیت‌های میدان هم‌جهت نیست. پیامد