‌ در هشتم ژانویه ۱۹۹۶، مرسد گیمارائس دوس آنجوس، مادر سه فرزند، با اشتیاق نظاره‌گر آغاز کار ساخت یک بخش جدید به خانه‌اش بود؛ خانه‌ای متعلق به سال ۱۸۶۶

‌ در هشتم ژانویه ۱۹۹۶، مرسد گیمارائس دوس آنجوس، مادر سه فرزند، با اشتیاق نظاره‌گر آغاز کار ساخت یک بخش جدید به خانه‌اش بود؛ خانه‌ای متعلق به سال ۱۸۶۶ در منطقه بندری ریودوژانیرو که نخستین خانه‌ای بود که در تمام عمرش صاحب آن شده بود. شش سال پس‌انداز کردن سرانجام به ثمر نشسته بود. پس از چند ساعت، عملیات ساخت و ساز با مشاهده غیر‌منتظره استخوان‌های انسانی در خاک متوقف شد. کارگران ابتدا تصور کردند این استخوان‌ها متعلق به حیوانات هستند، اما مرسد قانع نشد. او در میان خاک و آوار جست‌وجو کرد و یک دست کامل دندان متعلق به یک فرد بزرگسال را پیدا کرد. مرسد به بی‌بی‌سی برزیل می‌گوید: «به کارگر ساختمانی گفتم این نمی‌تواند متعلق به سگ باشد، مال انسان است و او فورا بر سینه‌اش صلیب کشید». مرسد بی‌آنکه بداند، به گورستان گمشده‌ای به نام گورستان «پرتوس نووس» (بردگان تازه‌وارد) برخورد کرده بود؛ مکانی که بین حدود سال‌های ۱۷۷۰ تا ۱۸۳۰ برای دفن مردگان استفاده می‌شد و به برآورد او، حدود ۴۰ هزار نفر در آن دفن شده‌اند. این مطلب را از لینک ⬇ در سایت بی‌بی‌سی فارسی بخوانید. Getty/ IPN/ Júlia Dias Carneiro/ Divulgação