سه‌شیرهای پوشالی

جام جهانی ۲۰۲۶ برای انگلیس با امیدی بزرگ آغاز شد؛ تیمی پر از ستاره، مربی‌ای پرافتخار و نسلی که بسیاری آن را کامل‌ترین نسل فوتبال این کشور پس از دهه ۱۹۶۰ می‌دانستند. انتصاب توماس توخل روی نیمکت سه‌شیرها باعث شده بود رسانه‌های انگلیسی با اعتمادبه‌نفس از پایان طلسم 60ساله صحبت کنند سپهر خرمی: جام جهانی ۲۰۲۶ برای انگلیس با امیدی بزرگ آغاز شد؛ تیمی پر از ستاره، مربی‌ای پرافتخار و نسلی که بسیاری آن را کامل‌ترین نسل فوتبال این کشور پس از دهه ۱۹۶۰ می‌دانستند. انتصاب توماس توخل روی نیمکت سه‌شیرها باعث شده بود رسانه‌های انگلیسی با اعتمادبه‌نفس از پایان طلسم 60ساله صحبت کنند. روزنامه‌های مشهور این کشور، از سان و دیلی‌میل گرفته تا دیلی‌تلگراف و دیلی‌اکسپرس، هفته‌ها پیش از شروع مسابقات تیترهایی منتشر کردند که همگی یک پیام مشترک داشتند: «وقت قهرمانی رسیده است». اما جام جهانی بار دیگر روی دیگری به فوتبال انگلیس نشان داد. شکست در نیمه‌نهایی، هرچند با کسب مقام سوم همراه شد، باز هم حسرت را در فوتبال این کشور زنده کرد. رسانه‌هایی که پیش از مسابقات از جام طلایی می‌نوشتند، حالا درباره فرصت از دست‌ رفته، فشار روانی و ادامه طلسم تاریخی حرف می‌زدند؛ طلسمی که حالا 60ساله شده و همچنان یکی از بزرگ‌ترین معماهای فوتبال جهان است. در این گزارش از رویکرد رسانه‌های بریتانیایی در قبال تیم ملی این کشور و بحرانی که