مهاجر و میزبان سال‌هاست کنار هم ایستاده‌اند

حالا که خرده‌روایت‌ها، یکی پس از دیگری، پرده از منظومه فکری، سلوک، دوراندیشی و وسعت نگاهش برمی‌دارند، تازه می‌فهمیم فقدانش، فارغ از هر خلأ سیاسی و مدیریتی، تا چه اندازه بر جان و جهان ما سنگینی می‌کند، انگار نه فقط رهبری بزرگ، که تکیه‌گاهی عاطفی و انسانی را از دست داده‌ایم، و باز همان حسرتِ جانکاه، دست از سرمان برنمی‌دارد: چرا دیر شناختیمش؟