تهران: خیابان‌ها مملو از جمعیت

تهران بر دوش عشق از این قاب دیگر خیابان دیده نمی‌شود فقط موج است، موج انسان‌هایی که از هر سو خود را رسانده‌اند تا آخرین نگاه را بدرقه کنند. تابوتی که آرام از میان این دریای بی‌کران عبور می‌کند و میلیون‌ها دل هم‌قدم با آن می‌تپد. چه وداع تلخی است مردی که سال‌ها تکیه‌گاه این ملت بود، امروز بر میان همان ملت آرام گرفته است. گویی تهران تمام خیابان‌هایش را به آغوشی بزرگ تبدیل کرده تا برای آخرین بار قائد شهیدش را در آغوش بگیرد. پرچم‌ها در باد می‌رقصند، اشک‌ها بی‌صدا جاری‌اند و نگاه‌ها هرچه تابوت دورتر می‌شود، دلتنگ‌تر می‌شوند. هیچ‌کس نمی‌خواهد این لحظه به پایان برسد، لحظه‌ای که تاریخ از میان میلیون‌ها انسان عبور می‌کند و هر قدم روایت دلدادگی مردمی است که آمده‌اند بگویند که تو از میان ما رفتی اما از دل‌های ما هرگز نخواهی رفت. این تصویر فقط ثبت یک مراسم تشییع نیست ثبت لحظه‌ای است که یک ملت، تمام عشق، احترام و وفاداری خود را بر دوش گرفت و تا آخرین منزل همراه شهیدش ماند. بعضی بدرقه‌ها پایان یک زندگی نیست آغاز جاودانگی در حافظه یک ملت است.