از بیگانگی با روایت حاکم تا پیوند با بیگانه

گاهی شکاف‌‌ها در نقطه‌‌ای آغاز می‌‌شوند که هیچ نشانه‌‌ای از آغازشان دیده نمی‌شود؛ نه حادثه‌ای رخ داده است، نه مرزی جابه‌جا شده، نه تغییری در سطح زندگی روزمره محسوس است، اما در لایه‌ای آرام و نادیدنی، نسبت انسان با جهانش دگرگون می‌شود. فرد هنوز در همان شهر زندگی می‌کند، در همان خیابان‌‌ها رفت‌وآمد دارد و همان زبان را به کار می‌برد، اما به‌تدریج احساس می‌کند مکان دیگر در او ادامه پیدا نمی‌کند. نادر خطیبی-مشاور فناوری اطلاعات، ساکن اروپا: گاهی شکاف‌‌ها در نقطه‌‌ای آغاز می‌‌شوند که هیچ نشانه‌‌ای از آغازشان دیده نمی‌شود؛ نه حادثه‌ای رخ داده است، نه مرزی جابه‌جا شده، نه تغییری در سطح زندگی روزمره محسوس است، اما در لایه‌ای آرام و نادیدنی، نسبت انسان با جهانش دگرگون می‌شود. فرد هنوز در همان شهر زندگی می‌کند، در همان خیابان‌‌ها رفت‌وآمد دارد و همان زبان را به کار می‌برد، اما به‌تدریج احساس می‌کند مکان دیگر در او ادامه پیدا نمی‌کند. این فاصله، فاصله‌ مکان نیست؛ فاصله‌ روایت است. انسان در میان همان نشانه‌‌ها باقی می‌ماند، اما داستانی که این نشانه‌‌ها را معنا می‌کرد، دیگر برای او قابل سکونت نیست. جهان بیرونی هنوز پابرجاست، اما جهان معنایی‌ای که او را در خود جای می‌داد، آهسته عقب می‌نشیند.