چرخش اعتبار؛ از انقباض کور بانکی تا نجات سرمایه در گردش بنگاه‌های کوچک سیاست کنترل مقداری ترازنامه بانک‌ها که طی فصول اخیر به‌عنوان هسته سخت برنامه تثبیت پولی و مهار تورم از سوی

بانک مرکزی به اجرا درآمده، توانسته است با محدود کردن رشد ماهانه دارایی‌های شبکه بانکی، نرخ رشد نقدینگی را به محدوده هدف‌گذاری‌شده بازگرداند. با این حال، ارزیابی میدانی سازوکار انتقال این سیاست پولی به بخش واقعی اقتصاد نشان می‌دهد که ترمز اعتباری کشیده‌شده، اثرات نامتقارن و شدیدی بر بازیگران خرد و کلان بر جای گذاشته است. در غیاب یک نظام گزینش‌گر و رتبه‌بندی اعتباری کارآمد، انقباض اعمال‌شده به شکل یکسان و خطی میان تمامی متقاضیان تسهیلات سرشکن شده و بار اصلی این فشار نقدینگی، مستقیماً بر دوش بنگاه‌های کوچک و متوسط (SMEs) و صنایع پیشران صادراتی آوار شده است؛ بخش‌هایی که اساساً پیوندهای پسین و پیشین تولید و بخش عمده اشتغال صنعتی کشور را بدون اتکا به رانت منابع نفتی شکل می‌دهند. مهار پایدار تورم بدون تقویت سمت عرضه و حفظ تاب‌آوری مالی بنگاه‌های کوچک امکان‌پذیر نیست. انقباض کور نقدینگی شاید در کوتاه‌مدت شیب رشد متغیرهای پولی را ملایم کند، اما با فرسایش توان عملیاتی صنایع SME و تضعیف توان صادراتی کشور، بنیان‌های تولید را شکننده می‌سازد. اصلاح ریل سیاست پولی از «انقباض کور» به سمت «هدایت گزینش‌گر و هوشمند اعتبار» تنها معبری است که می‌تواند پایداری تثبیت اقتصادی را با رشد غیرتورمی تولید پیوند بزند. (منبع: مهر (تلگرام))