گنج پنهان در زنجیره معادن و فلزات ایران / سرباره‌ها و پسماندها، آماده بازگشت به زنجیره تولید

به گزارش تجارت‌نیوز، صنعت معدن ایران سال‌هاست توسعه را با افزایش استخراج سنگ‌آهن، مس، سرب، روی و بوکسیت یا ساخت واحدهای جدید فولاد، مس و آلومینیوم تعریف می‌کند.. حاصل این نگاه، شکل‌گیری زنجیره‌های بزرگی بوده که بخش مهمی از تولید صنعتی و صادرات غیرنفتی کشور را بر عهده دارند. با این حال، ادامه همین مسیر دیگر به‌سادگی گذشته نیست.. ذخایر در دسترس به‌تدریج عمیق‌تر یا کم‌عیارتر می‌شوند، استخراج هر تن ماده معدنی به انرژی و آب بیشتری نیاز دارد و ساخت واحدهای بزرگ جدید نیز با محدودیت برق، گاز، منابع مالی و زیرساخت مواجه است.. در چنین شرایطی، افزایش ظرفیت الزاماً به معنای حفر معدن تازه یا ساخت یک کارخانه مشابه دیگر نیست. گاهی ارزشمندترین معدن، همان موادی است که سال‌ها در کنار کارخانه انباشته شده است.. باطله‌های معدنی، سرباره‌های فولادی و مسی، گردوغبار کوره‌ها، لجن‌های صنعتی، قراضه‌های فلزی و تجهیزات الکترونیکی فرسوده، در نگاه سنتی هزینه و آلودگی محسوب می‌شوند.. اما با فناوری مناسب، همین مواد می‌توانند خوراک نسل تازه‌ای از کارخانه‌های معدنی ایران باشند؛

به گزارش تجارت‌نیوز، کارخانه‌هایی که به‌جای استخراج بیشتر، بر بازیابی عمیق‌تر تمرکز دارند.. نخستین فرصت بزرگ، بازفرآوری باطله‌های قدیمی و جاری معادن است. هر کارخانه فرآوری بخشی از ماده ورودی را به‌عنوان باطله دفع می‌کند.. این باطله‌ها معمولاً هنوز حاوی مقداری از فلز اصلی و گاه چند عنصر باارزش دیگر هستند؛ اما فناوری، قیمت فلز و توجیه اقتصادی زمان تولید اجازه بازیابی آنها را نداده است.. مزیت باطله نسبت به معدن بکر این است که عملیات پرهزینه حفاری، انفجار، استخراج و خردایش اولیه آن قبلاً انجام شده است. ماده معدنی استخراج و در بسیاری از موارد خرد شده و در محلی مشخص انباشته است.. بنابراین اگر عیار، حجم و ویژگی‌های فنی آن مناسب باشد، می‌توان با سرمایه‌گذاری پایین‌تر از توسعه یک معدن جدید، بخشی از فلز باقی‌مانده را بازیابی کرد.| فولادنیوز