فرسودگی خاموش

جامعه امروز ایران بیش از آنکه خشمگین باشد، خسته است. خسته از انباشت حوادثی که هریک پیش از آنکه فرصت ترمیم داشته باشند، حادثه دیگری از راه می‌رسد. این خستگی مزمن نه یک احساس گذراست و نه صرفا واکنشی به دشواری‌های معیشتی.