مذاکره بهانه است؛ انتخابات نشانه؟/ جنگ هم حملات انتخاباتی تندروها به قالیباف را متوقف نکرد

مذاکره بهانه است؛ انتخابات نشانه؟/ جنگ هم حملات انتخاباتی تندروها به قالیباف را متوقف نکرد. اینکه ساز جبهه پایداری در موضوعات دیپلماسی و سیاست خارجی مخالف است بر کمتر کسی پوشیده مانده است. آن‌ها که سعید جلیلی را تنها نماینده بر حق مذاکره‌کننده می‌دانند، اگر شخص دیگری در قامت مذاکره کننده ایران قرار بگیرد همه هجمه های خود را نثار او می کنند.. خواه این مذاکره کننده محمدجواد ظریف و عباس عراقچی؛ خواه علی باقری کنی؛ کسی که معاون سابق جلیلی بود و در زمان مسئولیتش روایت‌هایی از فاصله گرفتن او با جلیلی مطرح شد. از وقتی هم که محمدباقر قالیباف در مقابل آمریکایی ها نشست، با مذاکره‌کنندگان قبلی هم‌سرنوشت شد؛ مخصوصا آنکه جبهه پایداری و نزدیکان فکری آنها، از قالیباف کینه‌ای هم به دل دارند.. در اغلب این صف‌آرایی‌های میان جبهه پایداری و قالیباف، علاوه بر موضوع مذاکره، کلیدواژه «انتخابات» نیز به‌طور پررنگ دیده می‌شود. همین مسئله نشان‌دهنده ناخودآگاهی است که حتی در شرایط جنگی امروز نیز همچنان به انتخابات می‌اندیشد.. از جریانی که حتی مسئولیت ناکامی خود در انتخابات گذشته را بر عهده نمی‌گیرد و آن را به گردن دیگری می‌اندازد، آیا جز این می‌توان انتظار داشت که زیر کولر تحریریه‌های خود نسخه بپیچد و مذاکره را نفی کند؟ بگذریم از اینکه سیاست‌های غرب‌ستیزانه و تحریم‌آور این جریان تا چه اندازه در شکل‌گیری