اختراع زیرزمینی چهره شهرهای جهان را تغییر داد: از لندن تا تهران

چگونه یک اختراع زیرزمینی، چهره شهرهای جهان را تغییر داد؟/ از لندن تا تهران؛ ضرورتی برای کلان‌شهرها. اگر امروز میلیون‌ها نفر در تهران، لندن، پاریس، توکیو یا نیویورک هر روز در زمانی نسبتاً قابل پیش‌بینی به محل کار، دانشگاه یا خانه می‌رسند، بخش بزرگی از این نظم مدیون فناوری‌ای است که بیش از ۱۶۰ سال پیش در زیر خیابان‌های لندن متولد شد؛ مترو.. در میانه قرن نوزدهم، لندن بزرگ‌ترین شهر جهان بود. جمعیت شهر به سرعت افزایش می‌یافت و خیابان‌ها مملو از درشکه‌ها، واگن‌ها و عابران پیاده شده بودند. ترافیک به مشکلی جدی تبدیل شده بود؛ مشکلی که نه با تعریض خیابان‌ها حل می‌شد و نه با افزایش تعداد وسایل حمل‌ونقل سطحی.. ایده‌ای که در آن زمان مطرح شد، جسورانه و حتی عجیب به نظر می‌رسید: چرا مسیر حمل‌ونقل را به زیر زمین نبریم؟. نتیجه این ایده، افتتاح نخستین خط مترو جهان در سال ۱۸۶۳ در لندن بود؛ خطی که حدود شش کیلومتر طول داشت و با قطارهای بخار کار می‌کرد. اگرچه واگن‌های آن با استانداردهای امروزی فاصله زیادی داشتند، اما موفقیت پروژه نشان داد که زیر زمین می‌تواند راه‌حلی برای مشکل حمل‌ونقل روی زمین باشد.. ایده متروی مدرن تهران به دهه ۱۳۵۰ بازمی‌گردد. در سال ۱۳۵۳ و هم‌زمان با افزایش جمعیت و ترافیک پایتخت، مطالعات جامعی برای حل مشکلات حمل‌ونقل تهران انجام شد که نتیجه آن پیشنهاد ایجاد یک شبکه هفت‌خطی متر