در جستجوی رستگاری خویش

هرکس باید «رستگاری خویش» را خود فراچنگ آورد، اما تنها راهی که می‌تواند این کار را به سرانجام برساند آن است که «برای پیروزی انضمامی آزادی همگان فعالانه بکوشد». این عصارۀ بحث سیمون دو بووار در شرح چیستی «اگزیستانسیالیسم» است. دو بووار با پیروی از هگل، از میانۀ دهۀ ۱۹۴۰، وظیفۀ زیستن را کندوکاو در ابهام بنیادین انسان بودن می‌دید؛ موجودی که در آنِ‌ واحد در جهان هم ابژه و هم سوژه است. او در جستار «اگزیستانسیالیسم چیست؟» (منبع: شرق)