بدون ثبات و پیش‌بینی‌پذیری، اصلاحات به نتیجه نمی‌رسند

بدون ثبات و پیش‌بینی‌پذیری، اصلاحات به نتیجه نمی‌رسند ولی‌الله سیف در نوشت:. در دو یادداشت گذشته گفته شد که مسئله اصلی اقتصاد ایران، کمبود برنامه‌های اصلاحی نیست، بلکه ضعف در حکمرانی اصلاحات است. همچنین تأکید شد که اصلاحات اقتصادی، پیش از هر اقدام اجرایی، به اجماع میان ارکان تصمیم‌گیری، نهادهای کارشناسی و جامعه نیاز دارند. اما اگر فرض کنیم چنین اجماعی نیز شکل گرفته باشد، آیا موفقیت اصلاحات تضمین خواهد شد؟. تجربه اقتصاد ایران و بسیاری از کشورها نشان می‌دهد که پاسخ این پرسش منفی است. اصلاحات اقتصادی تنها زمانی به نتیجه می‌رسند که در محیطی با ثبات، قابل پیش‌بینی و مبتنی بر قواعد پایدار اجرا شوند.. ثبات و پیش‌بینی‌پذیری، یکی از مهم‌ترین سرمایه‌های هر اقتصاد است؛ سرمایه‌ای که در آمارهای رسمی دیده نمی‌شود، اما نبود آن آثار خود را در همه بخش‌های اقتصاد نشان می‌دهد.. سرمایه‌گذار، تولیدکننده، صادرکننده، بانک، خانوار و حتی خود دولت، همگی تصمیم‌های خود را بر اساس انتظاراتی که از آینده دارند تنظیم می‌کنند. هر اندازه این انتظارات باثبات‌تر باشد، افق تصمیم‌گیری نیز بلندتر خواهد شد.. به همین دلیل است که اقتصاددانان، ثبات را نه یک هدف فرعی، بلکه یکی از پیش ‌شرط‌ های رشد اقتصادی پایدار می‌دانند. متن کامل یادداشت را اینجا بخوانید